همه ما ورشکسته شدیم ، چه کسی پاسخگو است ؟

همه ساله نمایشگاههای متفاوت تجاری در سطح کشور برگزار میگردد، این گونه نمایشگاهها معمولا به دلیل تبلیغات وسیع ، نرخ پایین و تنوع محصولات مورد استقبال عمومی قرار میگیرد . شاید در یک نگاه سطحی بتوان هدف از برگزاری این گونه نمایشگاهها را خدمت به مرد در تهیه کالاها و ملزومات زندگی با قیمت مناسب و البته بدلیل تنوع کالا ،بالا بردن قدرت انتخاب نیز دانست .

به هر حال در این میان آن کس که بیشتر از همه ضرر میکند ،فروشگاههای بومی هستند که در این اوضاع رکود بازار، با مشقت روزهای سرد پاییز را سپری میکنند و به امید رونق بازار نشسته اند . مگر مسئولین مربوطه تدابیری بیاندیشند تا در کنار برگزاری این گونه نمایشگاهها به نوعی نقش مناسبی به سرمایه داران بومی داده شود . در کشورهای خلیج، خصوصا امارات هر گاه سرمایه داری غیر بومی تصمیم به سرمایه گذاری در آن کشور مینماید یکی از شروط صدور مجوز سرمایه دار غیر بومی، شراکت با یکی از بومیان آن کشور می باشد و تا سرمایه دار بومی شریک نشود ،مجوزی صادر نمی گردد . حال تصور کنید نمایشگاهی مانند نمایشگاه مبل و لوستر دقیقا در فصلی که آغاز فروش اینگونه کالا میباشد به یک باره سرو کله اش پیدا شود . آنهم با تبلیغاتی عجیب و پر هزینه ، از پیامک تبلیغاتی بگیر تا پخش فایل صوتی بروی گوشیها ، نصب حدود 2000بنر در سطح شهر ، و همچنین بیل بوردهای تبلیغاتی .بنظر شما با این حجم هزینه در تنها یک هفته، آیا هیچ یک از سرمایه گذاران نی ریزی که یک سال را به امید فروش در چنین ایامی نشسته اند یارای رقابت با ایشان را دارد؟آنهم فروش کالایی که فصلیست و برخی نمایشگاه داران 8 الی 10 ماه را هزینه میدهند تا دو ماه بفروشند .

با مراجعه به اداره صنعت و معدن متوجه شدیم که ظاهرا چند ماه قبل برگزاری، این نمایشگاه در کمیته ای متشکل از چند نفر از مسئولین ادارات مختلف تصویب شده و این اقدام کاملا هماهنگ با سایر نهادهای مسئول صورت گرفته . اما باید دانست برگزاری این نمایشگاه تا چه اندازه بر اقتصاد آسیب پذیر سرمایه داران بومی که طی چند سال رکود اخیر به حداکثر ضربه پذیری رسیده اند اثر دارد . حدود شش نفر از نمایشگاه داران مبلمان منزل، آقایان دهقان (نمایشگاه مبل خاور میانه)،نادر زلفی(نمایشگاه مبل زلفی)،واعظی(نمایشگاه مبل خانه طلایی)،مهدی زلفی (نمایشگاه مبل شاهکار)،مرتضی حقیقی(نمایشگاه مبل ونوس)، علیمردانی(نمایشگاه مبل یاران) طی مراجعه به دفتر شهر سبز از عدم اطلاع بموقع از برگزاری این نمایشگاه خبر دادند و گلایه های زیادی داشتند . هر چند اداره محترم صنعت ،معدن و تجارت ادعا دارد که طی نامه کتبی مراتب را به اطلاع تک تک نمایشگاه داران رسانیده و از ایشان جهت حضور در نمایشگاه دعوت نموده ، اما نمایشگاه داران می گویند نامه صادره به تاریخ 30/8/94 می باشد که در تاریخ 1/9/94 به دستشان رسیده و تا آخر ساعت اداری همان روز نیز در نامه جهت شرکت در نمایشگاه مهلت داده شده .آنهم نمایشگاهی که آغازش 2/9/94 بوده . در صورت صحت این مطلب پرواضح است که هماهنگی مطلوبی در این خصوص با نمایشگاه داران بومی صورت نگرفته .

دراین خصوص دهقان مسئول نمایشگاه مبل خاورمیانه به نمایندگی ازدیگرهمکاران حاضر در دفتر نشریه می گوید: از برگزاری نمایشگاه مبل در شهرستان هیچگونه اطلاع قبلی نداشته ایم و از طریق دوستانمان با خبر شدیم که پس از شکایت و اعتراض به فرمانداری، بازرگانی، صنعت و معدن و مجمع امور صنفی، در تاریخ 1آذرماه از ما دعوت کردند تا در این نمایشگاه شرکت کنیم با توجه به اینکه 2 آذرماه افتتاحیه نمایشگاه بود و عملا هیچ اقدامی نمی توانستیم بکنیم ،به نشانه اعتراض این کار را نکرده ایم و تنها تعدادی از دوستان در نمایشگاه شرکت کرده اند که از هرنفر 700 هزار تومان جهت برگزاری غرفه گرفته اند.

وی ادامه داد: ما همیشه به این موضوع اعتراض داشته ایم که چرا از ما نظرسنجی نمی کنند جهت برگزاری چنین نمایشگاه هایی در شهرستان ، امروز با برگزاری این نمایشگاه همه ما یک ورشکسته هستیم.

دهقان با اشاره به استقبال مردم نی ریز ازاین نمایشگاه گفت: متاسفانه برخی مردم نی ریز وقتی در غرفه نی ریزی ها عبور میکنند حتی قیمت هم نمی گیرند با وجود اینکه می دانند ما همشهری خودشان هستیم و اگر مشکلی در خریدشان پیش آمد ما در دسترس هستیم در صورتی که برخی که در سال های گذشته ازچنین نمایشگاه ها خرید کرده اند رضایت نداشته اند و می گویند محصولات ارسالی با محصولی که در نمایشگاه دیده ایم متقاوت بوده است .

وی گفت: شاید دلیل استقبال مردم از غرفه های غیر بومی این است که ما راستش را می گوییم ،ما همیشه چشممان در چشم همشهریانمان است ، جنس مان هرچیزی که باشد به مردم معرفی می کنیم نه چیزی غیر از آن.

دهقان با اشاره به خراب شدن بازار مبل در نی ریزبا برگزاری این نمایشگاه ، اظهارداشت: متاسفانه دیگر مبل فروشان شهرستان امیدی برا ی کار کردن ندارند، مگر مبل هم مانند مواد غذایی است که بگویم اشکال ندارد ماه دیگر می آیند از ما خرید کنند، بازار مبل در نی ریز به اندازه کافی با مشکل روبه رو بود که با این نمایشگاه این مشکلات به حد اعلا خود رسیده ،همه ما ورشکسته هستیم ،چه کسی می خواهد پاسخگوی این مسئله باشد؟

با توجه به سخنان دهقان باید گفت ،البته نمایشگاه داران بومی نیز نباید از این نکته مهم غافل شوند که شاید ضعف آنها در حضور پر رنگ ،تنوع کالایی و ارائه کالاها با قیمت مناسب موجب شده تا همشهریانمان استقبال بیشتری نسبت به اینگونه نمایشگاه ها که چنین ضعفهایی را پوشش میدهند داشته باشند و میبایست در جهت حل این نقص در سالهای آینده برآیند .

به هر حال بنظر میرسد در برگزاری اینگونه نمایشگاه ها که خصوصا کالاهای فصلی را می فروشند ،نیاز به هماهنگی بیشتر دستگاههای مسئول با سرمایه گذاران بومی است . سرمایه گذارانی که تحمل فروش نسیه در طول سال را به امید فروش نقد در فصل فروش کرده اند و اکنون که زمان کاسبیشان است ،مشتریانشان توسط غرفه داران فرصت طلب ،غارت میشوند و آنها می مانند و یک بازار پر از سکوت تا سال بعد ، البته اگر تا آن موقع دوام بیاورند !!!!