مرگ خاموش باغ‌های پسته راه‌های مبارزه با بیماری خشکیدگی سرشاخه پسته

کارشناس باغبانی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان نی ریز گفت: علایم بیماری بیماری خشکیدگی سرشاخه پسته به صورت سیاه شدگی (necrosis) پوست در سرشاخه ها نمایان می شود و شروع سیاه‌شدگی در بیشتر موارد، از محل زخم‌های هرس یا زخم‌هایی است که به صورت ناخواسته روی درخت ایجاد می شود که به‌تدریج ناحیه آسیب‌دیده به طرف پایین سرشاخه پیشرفت کرده و دور تا دور آن را فرا گرفته و از آن قسمت به بالا سر شاخه ها خشک می شوند.

به گزارش روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان نی ریز، نجمه فدایی افزود: به مرور ناحیه سیاه‌شده، پیشروی‌کرده و موجب ایجاد شکاف در شاخه‌ها و حتی طوقه اصلی درخت می‌شود و قسمت های آلوده کمی فرو رفتگی دارند و به صورت نوارهای تیره ظاهر می شوند که ناحیه سیاه شده در بیشتر موارد سطحی است و به قسمت های عمیق چوب نمی رسد.

وی ادامه داد: زمانی که آلودگی شاخه را فراگیرد قسمت های انتهایی شامل برگ ها، جوانه ها، خوشه ها به صورت کامل پژمرده و چروکیده می شوند و قارچ های ایجاد کننده بیماری در هنگام مساعد شدن شرایط تغذیه ای و دمایی شروع به رشد و تولید مثل می کنند.

او از هرس شاخه های آلوده به میزان 10 تا 15 سانتی متر از زیر قسمت سیاه شده و سوزاندن آنها، ریشه کنی و سوزاندن درختهای آلوده(Eradication )، تقویت درختان با روش های به زراعی( کود دهی مناسب، آبیاری منظم)، پرهیز از ایجاد زخم های ناخواسته روی سرشاخه ها، ضد عفونی ادوات هرس با محلول های قارچ کش مانند بردو و محلول پاشی درختان با محلول 2 تا 3 در هزار اکسی کلرور مس بعد از هرس یا برداشت محصول به عنوان  راه های مبارزه با بیماری خشکیدگی سرشاخه پسته یادکرد.