جریان سرخ زندگی

به گزارش پایگاه خبری نای ذی نیوز : مثل یک حس مشترک می‌ماند. اینکه تکه‌ای از وجود تو در دیگری جاری باشد. اینکه بخشی از چکه‌های خونت، شره کند در رگ‌های دیگری.
اما نباید فراموش کرد که تنها بخشی از اهدای خون، حس مثبت و نوع‌دوستی است. آنطور که آمار نشان می‌دهد، بخش مهمی از تامین داروهای مشتقات پلاسما از طریق همین اهدای خون صورت می‌گیرد.
 رقمی که طبق اعلام مسئولان، در برخی موارد سودهای میلیون دلاری برای کشور به همراه دارد. به عنوان مثال، سال گذشته مدیرعامل انتقال خون کشور از صرفه‌جویی 17 میلیون دلاری ارزی در خرید داروهای تولید شده از مشتقات پلاسما خبر داده بود که یکی از نتایج اهدای خون بود.
او در عین حال عنوان کرده بود که تولید دارو با استفاده از پلاسمای داخلی ضمن جلوگیری از هدر رفت این ماده ارزشمند، مانع از ورود بیماری‌های خطرناک مانند ایدز و زیکا و ویروس‌های ناشناخته می‌شود.
 خودکفایی در تولید پلاسما و مشتقات آن علاوه بر سلامت و امنیت، در بعد اقتصادی و کاهش هزینه‌های درمانی هم برای کشور اهمیت دارد. همین موضوع نیز به خوبی اهمیت یک فرهنگ با نام اهدای خون را بیشتر از قبل روشن می‌کند.
در آن زمان گفته شده بود که با گسترش فرهنگ اهدای خون، اهدای پلاسما، پلاکت و سلول‌های بنیادی نیز رونق می‌گیرد و این چیزی است که شاید سرآغاز آن با اهدای خون باشد.

محدودیت‌های اهدای خون
اما اهدای خون محدودیت‌هایی هم دارد. برخی، از این محدودیت‌ها گله می‌کنند اما واقعیت این است که پاک بودن خون، از حجم اهدایی آن هم اهمیت بیشتری دارد. شاید به همین خاطر است که از هر کسی خون دریافت نمی‌شود.
حداقل سن لازم برای اهدای خون 18 سال تمام و حداكثر 60 سال است. هرچند که اهداكنندگان مستمر می‌توانند تا 65 سالگی نیز خون اهدا کنند. فرد اهداکننده باید حداقل 50 كیلوگرم وزن داشته باشد. فواصل اهدای خون هر 8 هفته یك‌بار است مشروط به آنكه تعداد دفعات در طول یك‌سال از4 بار بالاتر نرود.
در عین حال افرادی که سابقه مصرف دارو یا بیماری‌های قلبی و یا سابقه جراحی دارند، خونشان با احتیاط بیشتری دریافت می‌شود. در عین حال، اگر فردی همه این شرایط را داشت، بازهم محدودیت‌های احتیاطی دیگری اعمال می‌شود. آنطور که مسئولان می‌گویند، برخی محدودیت‌های خاص برای افراد مرزنشین اعمال می‌شود تا خونی که به دست می‌آید، نهایت سلامت را داشته باشد.

هزینه‌های جانبی
اما مساله انتقال خون و اهدای آن قطعا بدون هزینه نیست. شاید برخی اینطور فکر کنند که اهدای خون یک کمک بزرگ به آنهایی است که دست‌اندرکار انتقال خون هستند. اما واقعیت چیز دیگری است. صحبت‌هایی که در سال‌های گذشته از سوی مدیرعامل انتقال خون اعلام شد، همگی حکایت از آن داشت که هزینه‌های نگهداری از خون و مراحل دیگر آن، آنقدر هزینه‌بر هست که اهدای رایگان خون در آن گم می‌شود.
پورفتح‌الله مدیرعامل انتقال خون کشور چندی پیش گفته بود: هر چند خون، رایگان و به صورت کاملا داوطلبانه اهدا می‌شود، اما تولید فرآورده‌های خون و نگهداری آن با استفاده از ملزومات وتجهیزات بسیار پیشرفته نیازمند صرف هزینه‌های بسیاری است و این به آن معنا نیست که مفهومی از فروش مطرح است و به هیچ عنوان به مفهوم خرید و فروش  نیست چرا که در این میان تعرفه‌گذاری فرآورده‌های خون مطرح است و بیمه‌ها نیز در این خصوص همکاری دارند و ریالی هم از جیب مردم پرداخت نمی‌شود.
بنابراین اهدای خون، پلاسما و پلاکت باید کاملا داوطلبانه باشد و افراد آگاه وارد این مقوله شوند.
او عنوان کرده بود که اقتصاد انتقال خون باوجود رایگان به دست آمدن خون از طریق اهدا کنندگان، تعرفه‌گذاری می‌شود و برای در نظر گرفتن محدودیت‌های این عنصر حیاتی انتظار می‌رود پس از تعرفه‌گذاری و اقتصادی کردن چرخه اقتصاد انتقال خون، جلوی مصرف بی‌رویه این بافت حیاتی و زنده در مراکز درمانی گرفته شود.
 این حرکت علمی در راستای یکسان سازی نظام سلامت کشور که به سمت اقتصادی شدن حرکت کرده است در سازمان انتقال خون صورت پذیرفته است. آنطور که او عنوان کرده بود، تمامی این کارها برای کاهش هزینه‌های تحمیلی به خانوارها صورت می‌گیرد. چه بخش انتقال خون و چه اهدای آن، به صورتی است که کمترین هزینه از بیمار دریافت شود.

 چرا ماه مبارک؟
چرا باید در چنین ماهی به اهدای خون فکر کرد؟ چرا مردم در همه استان‌ها بیشتر از قبل به سمت اهدای خون می‌روند؟ واقعیت این است که اهدای خون در چنین ماهی از نظر پزشکی نیز تایید شده است. انگار که هم برای فرد اهداکننده و هم برای دریافت‌کننده مزیت‌های برابر داشته باشد. از سوی دیگر، شاید تنها این یک ماه نباشد که اهداکنندگان به میل خود داوطلب هدیه دادن
خون می‌شوند. حوادث استان‌های مختلف و تهران اینطور نشان می‌دهد که مردم در حوادث مختلف که نیاز به خون باشد، به صورت داوطلبانه به سمت این کار می‌روند.
 به طوری که در برخی اتفاق‌ها، مسئولان تاکید می‌کنند که ذخیره خون به میزان کافی است و دیگر نیازی نیست مردم خون اهدا کنند. ‌
همین‌ نشان از آن دارد که فرهنگ اهدای خون به درستی در‌کل ایران نهادینه شده است اما شاید بد نباشد که به بهانه ماه مبارک رمضان که مردم بیشتر از قبل به فکر این کار خیر می‌افتند، به این مساله نیز توجه داشت که این اتفاق تنها یک کار خیر نیست بلکه آنطور که مدیرعامل انتقال خون عنوان کرده است، می‌تواند کشور را در بخش‌های مهم از جمله پلاسما به صرفه‌جویی و حتی خودکفایی برساند.