به گزارش خبری نای ذی نیوز ، صمد دلدار گفت:در تاریخ هنر مقطعی ست که هنرمندان
تبدیل به نیرویی در خدمت مناسبات جدید اقتصادی اجتماعی شدند و آثار هنری ناشی از
سفارش ساخته شده، نه بر اساس تجربه آزاد، تدبر و خواست درونی هنرمند.
اگر ما به آثار هنری دورهی سنتی با نگاه سرمایه داری
توجه کنیم و آن را با آثار دوره تجدد و نو شده مقایسه کنیم در می یابیم که به موازات
تغییر شکل اقتصادی، هنر نیز دگرگون شده است.
وی افزود هنر اگر ابزار شد. تابع تحولات بیرونی می شود که به او میگوید چه گونه ببیند و چه چیزی را بسازد و هنرمند نمیتواند آزادانه خلق کند. با این همه به موازات رشد هنر تجاری وابزاری شده، هنر و هنرمندانی بودند که بیرون از چرخه سفارشی و تجاری شده هنر، به خلق و تجربه هنری پرداخته اند، و هنرشان در میان طبقات پایین جامعه دست به دست شده و نان و نام آنها این گونه رشد یافته است، که اغلب گمنام و کم نان بودند اما هر چه تولید کردند ناشی از برداشت و آزادی دل و احساسی بود که آنرا به نان و نامی که برایشان چار چوب احساسی را معین می کند نفروختند. هنر و هنرمندانی که تاریخ ما سخت مدیون دست آوردهای مادی و معنوی و تلاش و ایستادگی آنان ست.
