نی ریز در کوران انقلاب

بر اساس گفته ها وشنیده ها و بر مبنای اطلاعات ثبت شده در تاریخ شفاهی و یا کتب تاریخی نقطه شروع حرکت ظلم ستیزانه و انقلابی ملت شجاع ایران که به انقلاب اسلامی انجامید را واقعه پانزدهم خرداد 1332 و قبل از آن سخنرانی اعتراض آمیز و شجاعانه خمینی کبیر علیه کاپیتو لاسیون وتصویب لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی می دانیم.

این لایحه شدیداً استعماری که توسط امینی نخست وزیر شاه که خود دست نشانده‌استعمار بود به مجلس برده شد در حقیقت سند نوکری بی چون وچرای ایران و ایرانی در مقابل آمریکا وغرب بود که‌امضا گردید

هر چند که نهضت مردم ایران چه در استبداد صغیر و یا استبداد پهلوی که به رهبری روحانیت آگاه (آیت ا... کاشانی)صورت پذیرفت ونقطه عطف آن سی ام تیر 1331 بود منجر به گشایش هائی گردید ولی با توطئه های رنگارنگ انگلیس و آمریکا و جا خالی دادن تأمل بر انگیز مصدق السلطنه نهضت مردم ایران سرکوب و با یک کودتای انگلیسی آمریکائی مجدداً استبدادی سیاه تر بر ملک و ملت حاکم گردید. تنها انقلاب اسلامی ایران به رهبری قائد اعظم امام خمینی (ره)بود که بساط چند هزار ساله‌استبداد شاهنشاهی را بر چید و یک تنه در مقابل همه کفر جهانی ایستاد و در تمامی صحنه ها پیروز بیرون آمد. مشابه‌این حرکت انقلابی در نی‌ریز بعنوان شروع اعتراضات مردمی و به رهبری روحانیت شجاع و آگاه یعنی حضرت آیت اله العظمی سید محی الدین فال‌اسیری در 15 خرداد 1342 همزمان با قم شکل گرفت.

به‌دلیل بُعد مسافت شهرستان نی‌ریز با مرکز فعالیت های سیاسی کشور(تهران و قم)و عدم وجود امکانات ارتباطی در آن روزگار معمولاً در اقصی نقاط دور دست ایران با این آگاهیها و وضعیتی که بر سرشان می‌آمد بیگانه بودند فقط معدود نقاطی که خداوند نعمت وجود روحانیون عالم و دانشمند ولی آگاه و بصیر مثل حضرت آقای فال‌اسیری را بدانان ارزانی نموده بود، در پرتو انوار قدسیه آنان از این بصیرت بهره مند می‌شدند. در مراسم عزاداری ایام تاسوعا و عاشورای 1342 همزمان با اعتراضات وسخنرانی امام خمینی(ره) در 15 خرداد در قم که به‌طور معمول در محل کاروانسرای سروی که محل تجمع هیئت های عزاداری بود تشکیل می‌شد حضرت آیت اله العظمی فال‌اسیری به منبر رفتند(مصاحبه با مورخ نی‌ریزی اقای پیشاهنگ-خرداد 95)

آقای پیشاهنگ در این مصاحبه می‌گوید در آنروز حاج سید محی الدین فال‌اسیری به نحوی شجاعانه طی یک سخنان مسبوطی علیه رژیم پهلوی صحبت کردند که همه مردم منقلب شده و بر علیه شاه شعار سر دادند. آنگاه حضرت ایشان از فرط ناراحتی از ظلم رژیم سفاک پهلوی علیه مردم و روحانیت قم، عمامه از سر برداشته و به میان مردم پرتاب کردند و مجلس به نحوی از این سخنرانی تشجیع شده بودند که بر له رهبر کبیر انقلاب شعار داده واعلام می‌کردند یا مرگ یا خمینی و حاضر بودند که جان خود را فدای راه اسلام و آیت اله خمینی نمایند. پس از آنکه حضرت امام (ره) را دستگیر نمودند ایشان یعنی سید محی الدین فال‌اسیری از تنها روحانیانی بود که از منطقه فارس با زیرکی و دور از چشم سازمان امنیت مخوف شاه بهمراه آقای حاج احمد خاکساری توانست بمنظور پشتیبانی از حضرت امام (ره) خود را به تهران و جمع متحصنین رسانده و پی از آزادی حضرت امام(ره) خدمتشان شرفیاب شود و بر همین مبنا بود که‌امام(ره) در وصف ایشان فرمودند: «ایشان از اعاظم علمای اعلام و مجاهدین عظام می‌باشد.» پس از آن حرکت مردم انقلابی نی‌ریز در برهه های مختلف با هدایت و رهبری ایشان و سخنان روشنگرانه شان به صورتی زنده و به روز خود را ظاهر می ساخت. در سالهای پایانی حکومت پهلوی که اعتراضات مردمی علیه رژیم ستمشاهی صورت علنی تری بخود گرفت مردم نی‌ریز جزو پیش قراولان این حرکتهای انقلابی در منطقه فارس بودند.

مبارزه مردم نی‌ریز علیه نمایندگان صهیونیت(بهائیان)با هدایت ایشان از دیر باز در جریان بود و هر حرکت ضد فرهنگی که توسط رژیم در این شهرستان سازماندهی می‌شد با حضور ایشان قدرت ظهور و به‌روز نداشت و مسئله صوفیگری و پشتیبانی ریاست ژاندارمری وقت از این حرکت منافقانه و سرکوب آنان توسط مردم از جمله حرکتهای انقلابی مردم نی‌ریز به شمار می رود.

در سال 1356 و 1357 که قیام مردم قم و تبریز و اصفهان و یزد به انقلاب رشد و سرعت فزاینده‌ای داده بود مسجد جامع مهدی(عج) با حضور حضرات آیات فال‌اسیری یعنی سید محی الدین فال‌اسیری و سید فخر الدین فال‌اسیری که‌ایشان در خلال سالهای 1342 بعنوان شاگرد امام خمینی(ره) در مدرسه فیضیه بوده و در گرما گرم مبارزه با نیروهای امنیتی شاه در قم مجروح گردید و یکی از بهترین پیک های انقلاب و حامل منویات امام خمینی(ره)و انتقال آنها به نی‌ریز و مردم مؤمن بود بعنوان مرکز فرماندهی حرکتهای انقلابی و سازماندهی نیروهای مردمی علیه نظام ستم شاهی در نی‌ریز نقش اصلی و عمده را بعهده گرفت.

قابل ذکر است که عمده شهدا و اکثریت رزمندگان دفاع مقدس از تربیت یافتگان مسجد جامع مهدی(عج) و تحت آموزه های اسلامی انقلابی حضرات ایشان بودند. جوانان و فرهنگیان نی‌ریز تحت تأثیر معلمین انقلابی و به مرکزیت هسته اصلی تشکلهای انقلابی در مسجد جامع مهدی بعنوان ام‌المساجد، تجمعات عمومی را سازماندهی و حفاظت می‌کردند و با شعارهای کوبنده تظاهرات را علیه حکومت جور راهبری می نمودند.

در این زمان با اتحاد و همدلی همه طبقات مردم و اقشار مختلف به مراهی همه روحانیت، تظاهرات و سخنرانی‌ها به‌طور مکرر تا پیروزی نهائی در 22 بهمن 57 ادامه پیدا کرد.

پس از انقلاب شکوهمند اسلامی وقتی که‌استکبار جهانی همه منافع خود را از دست رفته دید و هر چه در توان داشت و هر تجربه‌ای که در کشورهای دیگر و شکست مقاومت آنان آموخته بود، بکار برد و از انواع توطئه ها بهره گرفت تا سیطره از دست رفته را بازیابد از کودتا گرفته تا تحریک اقوام مختلف ایرانی اعم از کرد و عرب و ترک و گروهکهای دست پرورده راست و چپ و منافقین با ایجاد ناامنی و ترور و در نهایت نا امیدی، متوسل به جنگ 8 ساله توسط عراق گردید. در تمامی این صحنه ها جوانان انقلابی نی‌ریز از سنگر مبارزاتی آیات عظام فال‌اسیری یعنی مسجد جامع مهدی (عج) به جبهه های شهادت و ایثار رهسپار و پشتیبانی می‌شدند. این جوانان رشید در قالب گردان پیروز کمیل با اهداء خون پاکشان افتخاری دیگر را رقم زدند و فرماندهان و سرداران پیروزی بودند که حضرت آیت‌ا... فال‌اسیری را پیرو مراد خود می دانستند اما با دلی خون از دست متظاهرین عافیت طلبی که از سر اجبار و ناچاری همراه صفوف انقلاب شده و به نوائی رسیده و از هیچ کوششی برای تضعیف جبهه انقلابیون فرو گذار نمی‌کردند به دیدار خدای شهیدان شتافتند و با رشادت و پایمردی خود مایه افتخاری دیگر برای نی‌ریز و نی‌ریزیان شدند.

روانشان شاد و راهشان پر رهرو باد