دفع غیر اصولی نخاله های ساختمانی در حاشیه جاده ورودی شهر نی‌ریز/ نقش مردم، شهرداری و اداره راه و شهرسازی در این نابسامانی

دفع نخاله های ساختمانی در حاشیه جاده های ورودی شهر نی‌ریز ضمن ایجاد آلودگی زیست محیطی و تخریب اراضی کشاورزی منتهی به این جاده ها، باعث انسداد حاشیه قانونی این جاده ها نیز شده است.

همه ما در طول زندگی روزمره خود در شهر یا روستای خودمان در محل کار، مسیر خانه و … خلاصه همه جا با صحنه ها و اتفاقاتی رو به رو می‌شویم شاید خیلی مهم نباشد ولی لحظه ای ما را به توقف و نگاه عمیق وا می‌دارد که همیشه پس از آن به سادگی از آن عبور می‌کنیم.

در این چند سال اخیر دفع نخاله های ساختمانی و زباله ها در حاشیه جاده های منتهی به شهر به یک امر عادی بدل شده؛ منظره ای ناخوشایند از ریختن زباله در حاشیه جاده محدوده روبروی پمپ بنزین دلخوش تا زیر گذر و بالعکس و ... دیدن این منظره در آن موقعیت و آن محل واقعا جای تأسف دارد.

معمولا طبق عادت اولین حرفی که به زبان آورده می‌شود عدم مدیریت یا نظارت بر شهر هست که این عادت در کشور ما و شهر ما بیشتر از هر نقطه ای که فکرش را بکنیم نمود دارد و همه مسئولان مدیریت شهری را مسئول مستقیم می‌دانند که شاید به نوعی یک قضاوت عجولانه و نادرست باشد.

این نخاله ها که چهره ی زشت و ناهنجاری را برای ورودی های شهر خلق نموده است، برای هر انسان آگاه و ذی شعوری که محیط زندگی خود را فراتر از محدوده ی چهار دیواری خویش می بیند، تنها نخاله نیست، بلکه بخشی از چهره ی فرهنگی آن شهر و شعور اجتماعی شهروندان می‌باشد که در چگونگی دفع این نخاله ها تجلی یافته است. شهروندانی که آبادانی محیط زندگی فردی خویش را به قیمت ویرانی محیط زندگی جمعیشان به حراج گذاشته اند. اگر برای رها سازی هر تن نخاله در حاشیه این جاده ها هزینه ای معادل ده تا بیست هزار تومان پرداخت می‌کنند، پاکسازی آن دیگر با پرداخت پول امکان پذیر نخواهد بود و این حکایت آن است که خراب کردن همیشه آسان تر از آباد کردن است.

شاهد این مدعا، دفن میلیون ها تُن نخاله در ورودی بلوار امام رضا (ع) مسیر تردد خودروهای عبوری می‌باشد و متولیان امر چاره ای جز هموار نمودن و غلطک زدن این نخاله ها در همان محل دفن شده ندارند. به نظر می رسد این ویرانی ها و انباشت نخاله ها در حاشیه جاده های ورودی شهر همچنان تداوم داشته باشد، چرا که نه احساس مسوولیت خود مردم مشاهده می‌شود و نه طرح و برنامه ای از طرف مسولین برای پایان دادن به این معضل در دستور کار می‌باشد و این پدیده ی ناخوشایند حاصل عدم توجه کافی مثلث مردم، شهرداری و اداره راه و شهر سازی می‌باشد.

نقش برخی از مردم در این پروژه مخرب این است که نگاه آن‌ها محدود به همان چهار دیواری محصور خودشان می‌باشد و زاویه دید آن‌ها فراتر از آن نمی‌باشد، چرا که اگر چنین نبود، آسان ترین و کم هزینه ترین روش را برای دفع این نخاله ها انتخاب نمی کردند.

شهرداری به عنوان متولی ساخت و ساز شهری یک ضلع دیگر از این مثلث می‌باشد. در حالی که شهرداری برای پاسخگویی به سوال شهروندان قبض مفاصا حساب صادر می‌کند و از هرگونه تغییری در داخل ساختمان ها آگاه است، اما در برابر تخلیه و جمع آوری نخاله های ساختمانی، بنظر می رسد تا حدودی چشم خود را می بندد، زیرا نظارت و ساماندهی دفع نخاله ها نه تنها برای آن‌ها منافعی ندارد، بلکه هزینه هم دارد و بهترین راه برای فرار از این هزینه ها سکوت و بی تفاوتی در برابر نحوه دفع این نخاله ها می‌باشد. این در حالی است که به راحتی می‌توانند مانند دفع زباله های خانگی، هم سازندگان را ملزم به دفع قانونمند نخاله ها نمایند و هم محل مناسبی را برای دفع این نخاله ها در نظر بگیرند و به مردم معرفی نمایند.

اداره راه و شهر سازی نیز در اجرای قوانین مربوط به اداره راهها میبایست نگاه جدی تری داشته باشد، چرا که قوانین و مقررات مصوب، هر گونه رها سازی زباله و نخاله را در حاشیه جاده ها ممنوع کرده است و برای خاطیان متناسب با نوع جرم، مجازات نیز در نظر گرفته است؛ اما متاسفانه با وجود نقض قانون در این زمینه، هیچ عکس العملی نشان داده نمی‌شود.

یک فعال و دوستدار طبیعت در گفتگو با ما اظهار داشت: فرصت طلبان در امر ساخت و ساز مسکن با هدف کاهش هزینه تخلیه نخاله های ساختمانی، چهره و ورودی های شهر را به خطر انداخته اند. 

وی گفت: اگر به زباله ها و نخاله های دپو شده در ورودی شهر در مسیر بلوار امام رضا(ع) نگاهی بیندازید، خواهید دید که چه صحنه های زشت و ناهنجاری به وجود آمده است صحنه هایی که به یقین خاطره خوبی در ذهن مردم و مسافران به جا نخواهد گذاشت.

یکی دیگر از دوستداران طبیعت در این زمینه می گوید: مدیریت شهری دارای ابعاد مختلفی است و یک مدیر به آنچه که ممکن است به زیبایی آفریده شده طبیعت آسیب برساند باید توجه نماید، قرار نیست به قیمت بهینه سازی بافت های فرسوده، قسمت های دیگر مورد تاخت و تاز قرار گیرد. 

یکی از رانندگان خودرو حمل ضایعات هم در این باره می گوید: کسی تاکنون به ما نگفته که در این محدوده شما حق ندارید ضایعات را تخلیه کنید چرا که امثال من هم در طول روز این ضایعات را در همین مکان یعنی در بلوار امام رضا (ع) می ریزند و تاکنون کسی مانع نشده چون جای مشخصی وجود ندارد.

شاهسوندی رئیس اداره راه و شهرسازی نی‌ریز هم در گفتگوی تلفنی با خبرنگار خبر نی‌ریز می گوید: 

بر اساس جلسات انجام گرفته شده در این خصوص چندین زمین جهت ایجاد مکان مشخص تخلیه ضایعات ساختمانی در اختیار شهرداری قرار گرفت ولی شهرداری نی‌ریز مکانهای مشخص شده را به دلایلی رد نمود و به نظر می رسد مکانی را خود شهرداری در بلوار دارالرحمه مشخص نموده و ما نیز بر اساس مصوباتی که در فرمانداری داشته ایم حریم راه در ورودی شهر نی‌ریز به شهرداری واگذار نموده ایم تا بر اساس مقررات شهری عمل نماید و در این خصوص نیز از هر گونه همکاری با شهرداری دریغ نخواهیم کرد. 

 انتهای بلوار دار الرحمه محل جدید تخلیه نخاله های ساختمانی 

 اما مسوول خدمات شهری شهرداری نی‌ریز نیز در گفتگو با "خبرنگار خبر "در این مورد به تعیین محل تجمع زباله ها و نخاله های شهری اشاره کرد و گفت: 

این مکان در انتهای بلوار دارالرحمه مشخص شده و انتظار ما این است پیمانکاران و رانندگان در محل تعیین شده نخاله ها را تخلیه نمایند ولی وقتی شبانه اقدام می‌کنند، یک مأمور شهرداری چقدر می‌تواند در محل کار حضور داشته باشد. 

 سعید استقلال گفت: 

در نظر است در نشستی با ادارات و نهادهای ذیربط، موضوع انتقال و نظارت بر نخاله ها و زباله های شهری برای وحدت رویه و مدیریت واحد با نگاه جهادی برنامه ریزی و اجرا گردد. 

وی افزود: شهرداری نی‌ریز هم در صورت مشاهده تخلیه ضایعات ساختمانی توسط همشهریان در اطراف شهر با شدت با آن‌ها برخورد و خودرو آن‌ها به پارکینگ منتقل می‌شود.

تخلیه نخاله های ساختمانی علاوه بر ایجاد مناظر نازیبای شهری و اثر روانی منفی، زمینه لازم را برای رشد انواع بیماری ها نیز فراهم می‌کند.

انجام فعالیت های عمرانی در هر جامعه‌ای امری اجتناب ناپذیر است ولی لازم است جهت جلوگیری از بروز مشکلات ناشی از آن تدابیر خاصی از طرف شهروندان و مسوولان اندیشیده شود.

سخن پایانی اینکه در صورت تداوم رویه موجود و عدم جلوگیری از این پدیده زشت، در آینده باید شاهد تخریب حاشیه جاده ها و اراضی کشاورزی و در نتیجه آلودگی زیست محیطی بیشتری باشیم.