این رسم که به زمان های قبل بر می گرددهنوز هم ادامه دارد ، بعضی از مردم
جهت رفع مشکل و یا رسیدن به هدفی نذر می کنند چنانچه مشکلشان رفع شد یا به هدف خود
رسیدند گوسفندی را جهت پخت حلیم نذر حضرت ابوالفضل( ع) کنند .البته عده ای هم هر سال
حلیم پخت می کنند .
پخت حلیم با دعوت از همسایگان ، آشنایان و دوستان انجام می شود، دعوت شدگان شب، با ظرف هایی که با خود می آورند دور هم جمع می شوند هم دیداری تازه می کنند و هم در مراسم پخت حلیم شرکت می کنند.
مواد اولیه حلیم گندم خرد شده(بلغور)، گوشت، روغن، نمک ، آب و زیره می
باشد ابتدا به مقدار کافی آب داخل دیگ بزرگی که مخصوص پخت حلیم است و بیشتر آنها وقفی و مشهور به دیگ حضرت عباس است ریخته می شود و سپس
گندم ها را شسته و اضافه می کنند و بعد از جوش آمدن آب گوشت و بقیه مواد را به غیر
از زیره داخل دیگ می یزند و با وسیله مخصوص به نام دوغوری به نوبت مواد داخل دیگ را
هم می زنند تا گندم ها ته دیگ جمع نشوند و به اصطلاح ته دیگ نگیرد هنگام انجام این
کار نیز زیر لب برای رفع مشکلات مردم و خودشان دعا می کنند .
از بعد از ظهر
که آتش زیر دیگ روشن می شود تا نزدیک ساعت های 11 شب روی آتش می جوشد بعد از آن زیره
را هم اضاف کرده و روی دیگ را گرفته و حلیم را دم می دهند. صبح روز بعد سر دیگ را برداشته
و حلیم ها داخل ظرف ها ریخته می شود و هرکسی جهت بردن ظرف خودش می آید.البته قبل تر
رسم بر این بود که چند نفری صبح زود حلیم به
خانه ها می بردند که الان دیگر رسم حلیم گرداندن منسوخ شده است .