بسیاری از افراد با هدف افزایش آمادگی جسمانی و داشتن تناسب اندام ورزش می کنند؛ با این حال ورزش علاوه بر فواید جسمانی فواید ذهنی و مغزی زیاد میتواند گاهن مشکلاتی را هم در بر داشته باشد وباعث بروزآسیب های در بدن شود پس دقت کنید.
کسانی که روزانه 40 دقیقه از وقت خود را صرف تمرین یوگا می کنند تغییر بی نظیری در بهبود سیستم ایمنی آن ها مشاهده شده و سطح هورمون استرس در آن ها به مقدار چشمگیری کاهش می یابد. فعالیت های یوگا محرک واکنش های ریلکسیشن در بدن است که این سطح آدرنالین و کورتیزول را کاهش داده و میزان سیتوکین های التهابی که بر سیستم ایمنی تأثیر منفی دارند را کاهش می دهند. ( سیتوکین ها موادی هستند که از سلول های متفاوت بدن ترشح شده و بر فعالیت های سیستم ایمنی تأثیرگذارند )
سی دقیقه فعالیت فیزیکی متوسط تا شدید مانند پیاده روی، شنا، رقص و دوچرخه سواری سطح سلول های مبارزه کننده در سیستم ایمنی بدن را افزایش می دهد، مانند پادتن ها، نوتروفیل و سلول های کشنده ی طبیعی. کسانی که بیشتر روزهای هفته ورزش می کنند خطر سرماخوردگی در آن ها تا 50 درصد کاهش می یابد. هر بار که ورزش می کنید بدن سلول های ایمنی مهمی از بافت های ثانوی داخل جریان خون را به کار می گیرد. در این حالت این سلول ها با سرعت بیشتری در بدن چرخیده و توانایی بدن برای مبارزه با ویروس و باکتری ها کاهش می یابد.
75 تا 90 دقیقه فعالیت فیزیکی شدید و بدون استراحت، مانند ماراتون سرعت، ورزش را از یک وسیله ی خوب برای سیستم ایمنی تبدیل به چیزی مضر می کند. مغز شما زمان طولانی مدت برای ورزش های سخت مقاومتی را به عنوان استرس درک کرده و سیستم ایمنی را تحریک می کند. دلیل آن بروز نشانه های فیزیولوژیکی است که در زمان خطر مغز آن را درک می کند. ذخیره ی کربوهیدرات شما خالی می شود، دمای بدن بالا می رود و سلول های ماهیچه ای در هم می شکنند. فعالیت هایی که با کمی استراحت همراه باشند، مانند اسکی، وزنه برداری و قایقرانی این تأثیر را بر بدن نخواهند داشت.