واقعیت های اعتیاد زنان

یک زن در برابر 11 مرد آخرین آمار کشور از تعداد معتادان زن است. آماری که گرچه میزان یک به 11 را نشان می دهد اما به اعتقاد کارشناسان،‌ یک زن معتاد خطرآفرین تر از 11 مرد معتاد است.

قیافه های غیرعادی و پژمرده،  صورتی رنگ پریده،‌ چشمانی گود،  لب هایی سیاه و دندان هایی زرد ویژگی های زنان معتاد است که اغلب آنان نخستین بار مواد را با شریک جنسی شان مصرف می کنند. دسترسی به آمار دقیق از  زنان معتاد کل کشور کاری است دشوار،‌ اما بر اساس آمار ستاد مبارزه با مواد مخدر وضع ا عتیاد در زنان در طول یک دهه گذشته رو به افزایش بوده است.

کشور ما با چهار موج گرایش مواد مخدر مواجه است. موج اول گرایش مردان، موج دوم پیدایش عوارض ناشی از مصرف مواد مخدر در مردان، موج سوم گرایش زنان به مواد و موج چهارم پیدایش عوارض ناشی از مصرف مواد مخدر در زنان.

در حال حاضر با ورود کشورهای پیشرفته غربی به موج چهارم، کشور ما در مرحله موج سوم قرار گرفته است. زنانه شدن مصرف مواد دخانی و موادمخدر دلایل و عوامل متعددی دارد که در صورتی که در این خصوص چاره اندیشی لازم صورت نپذیرد، شاهدعواقب و پیامدهای ناگوار آن در سال های آتی هستیم. در این نوشتار به واقعیتهای اعتیاد زنان پرداخته می شود:

-     وجود دو هورمون استروژن و پروژسترون در زنان در مقایسه با هورمون تستوسترون در مردان میزان تمایل زنان به مصرف مواد دخانی درمقایسه با مردان را بیشتر می کند؛ یعنی در شرایط برابر و در نبود موانع عرفی و اجتماعی، احتمال اینکه یک زن به مصرف موادگرایش داشته باشد، بیشتر از مردان است.

-     دوره ماه عسل مصرف مواد مخدر درمردان 6 ماه تا 6 سال است در حالیکه این دوره در زنان 3 ماه تا 3 سال بطول می انجامد. بنابراین  یک زن مصرف کننده خیلی سریع تر وارد مرحله تخریب چهره و رو ح و روان خواهدشد.

امروزه برخی ازباشگاه های ورزشی،  خوابگاه ها و آرایشگاه های زنانه پاتوق ساقیان سودجویی شده است که به هر قیمتی زنان را با عناوین جذاب و مورد دلخواه بانوان همچون لاغری، داشتن پوست خوب و ایجاد تمرکز وارد گرداب اعتیاد می کنند. دوره اولیه ای در مصرف مواد وجود دارد که از آن به نام " ماه عسل" یا "دوره طلایی" مصرف مواد یاد می شود. این دوره لوکس و طلایی متاسفانه به صورت موقت روی اندام،  پوست و مو تغییراتی ایجاد می کند که موجب ترغیب فرد برای ادامه مصرف خواهد بود، اما این نتایج کاملا کوتاه مدت و موقتی است و با تداوم مصرف تخریب هایی که در بدن و روح و روان فرد رخ می دهد که به مراتب خطرناک تر و پرضررتر از منافع کوچک آن است.

-     باورها و نگرش های موجود در جامعه درباره ناپسندتر بودن اعتیاد زن نسبت به مرد و نگاه مردسالارانه جامعه که اعتیادزنان را منفی تر از مردان می داند،‌مانعی بزرگ در راه درمان اعتیاد زنان محسوب می گردد. از سوی دیگر جامعه ما اعتیاد در زنان را یک موضوع غیراخلاقی می داند تا یک بیماری، بنابراین زنان با درونی نمودن نگرش موجود در جامعه مبتنی بر اینکه اعتیاد در واقع نوعی تزلزل اصول اخلاقی درآنهاست از مراجعه به مراکز درمانی معتادان خودداری نموده واز معرفی خود به عنوان معتاد در انظار و مجامع عمومی شرمسار می شوند.

-     فاصله زمانی اولین تجربه مصرف مواد مخدر تا تزریق در زنان بطور متوسط 2 سال طول می کشد در حالیکه این زمان در مردان حدود 8 سال است. با این حساب زنان 6 سال زودتر از  مردان به ورطه وابستگی شدید که درمان آن طبعا سخت تر و عوارض جسمی،‌روانی و اجتماعی آن نیز به مراتب بیشتر است کشیده میشوند.

-     اعتیاد زن به عنوان محور خانواده که نقش همسری و مادری را برعهده دارد،  بر سایر افرادخانواده نیز تاثیر منفی می گذارد ، خانواده فرو می پاشد، فرزندان معتاد متولد می شوند،‌ طلاق عاطفی رخ می دهد، فرصت ازدواج دختران زنان معتاد کم می شود و ...

اعتیاد زنان یک معضل و آسیب اجتماعی است و بررسی جامعه شناختی این مساله می تواند کمک شایانی در جهت پیشگیری از مصرف و یا کاهش رواج آن در جامعه باشد. نادیده گرفتن و یا توجه اندک به مقوله اعتیادزنان در آینده ای نه چندان دور عواقب ناگواری را بر اجتماع تحمیل می کند. بنابراین اگر اعتقاد بر این است که "ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است" باید برای رفع این معضل اجتماعی تدابیری اساسی اندیشید.