هوای طبیعت نی ریز را در روز طبیعت داشته باشیم

در آئین نوروز، 13 فروردین روز زمین و آشتی با طبیعت نامگذاری شده است ولی این آیین در سال های گذشته به مراسم وارد شدن خسارت به محیط زیست و زیستگاه ها تبدیل شده است.

 واما 13بدر  و البته ایام تعطیلات نوروزی که فرا می رسد، همه بار و بنه می بندند تا از طبیعتی که خداوند به بندگانش ارزانی داشته است، لذت ببرند.

پیش از فرارسیدن این روز نیز، همه در تکاپوی تامین وسایل مورد نیاز برای برگزاری این روز می افتند، یکی مواد غذایی می خرد، دیگری لوازم سفر آماده می کند و آن یکی نیز برای پخت و پز خوراک این روز، به دنبال تهیه ملزومات آن می رود.

راستی دستاورد این روز برای طبیعتی که خداوند آن را به عنوان طبیعت در اختیار ما قرار داه است، چیست؟

انبوهی از زباله های پلاستیکی، شیشه، بطری نوشابه، قوطی کنسرو همه و همه در طبیعت و رودخانه ها و جاذبه های طبیعی رها می شوند، آب ها و رودخانه ها آلوده شده و محل زندگی پرندگان و حیوانات به راحتی ناامن می شود.

حتی برخی نیز پا را فراتر گذاشته و طبیعت را در این روز که متعلق به طبیعت است، به آتش می کشند.

در روز آشتی با طبیعت، حجم انبوهی از زباله در طبیعت رها می شود و سوغات و هدیه ما در سال نو به طبیعت این گونه اعطا می شود.

در روز طبیعت، تخریب رویشگاه های گیاهی و آلودگی های آبی و هوایی و خسارت محیط زیست به شدت افزایش می یابد و روز احترام به طبیعت به روز عزای طبیعت تبدیل می شود.

اثرات نامطلوب و مکرر ناشی از برگزاری رسم سیزده بدر در سال های گذشته و آسیب های وارده به طبیعت، پائین بودن سطح آگاهی های عمومی و توجه نکردن شهروندان به هشدارها سبب شده که طبیعت خاطره خوشی از این روز نداشته باشد.

یاد قدیم ها بخیر که برای خرید نان از بقچه استفاده می شد و برای خرید میوه و سایر مایحتاج منزل نیز از سبدهای حصیری و چوبی، ولی با تغییر شیوه زندگی، پلاستیک و کیسه نایلونی وارد زندگی شد و زندگی پر از کیسه های رنگارنگ پلاستیکی شد.

وقتی کیسه های پلاستیکی که به طور عمده از ˈپلیمرˈ تولید شده، وارد زندگی شد، ابداع این محصول تازه صنعت را که خریدهای روزمره را آسان کرده به تماشا نشستیم و نمی دانستیم که با این ابداع جدید، محیط زیست و زندگی خود و آیندگان را در معرض آسیب جدی قرار داده ایم.

بررسی دیدگاه زیست محیطی اسلام، بیانگر آن است که در آموزه های دینی، پرهیز از اسراف، تاکید در بهره برداری بهینه از منابع، گسترش منابع طبیعی تجدید پذیر، ایجاد انگیزه های درونی برای حفظ عوامل زیست محیطی و رعایت بهداشت محیط مورد تاکید است.

دستورهای اسلام و توصیه های حضرت رسول اکرم صلی االله علیه وآله، مسلمانان را بر آن می دارد تا با احترام به طبیعت و عوامل زیست محیطی و رعایت حقوق آنها، رشد و تعالی خویش را رقم بزنند.

از سوی دیگر، بسیاری از آیات قرآن وقتی که درباره آب، خاک، باد و دیگر عوامل زیست محیطی بحث می کنند، ضمن بیان منافع مادی این عوامل، از آنها به مثابه آیه ای که آدمی را از فیزیک به سمت متافیزیک سوق می دهد، یاد کرده است.

بر اساس اصل 50 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسل های بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند، وظیفه عمومی تلقی می شود.

از این رو فعالیت های اقتصادی و غیر آن که با آلودگی محیط زیست یا تخریب غیرقابل جبران آن ملازمه پیدا کند، ممنوع است.

براساس یافته های علمی، بین 50 تا 300 سال زمان نیاز است تا نیمی از مواد پلیمری مورد استفاده در کیسه های پلاستیکی که از ترکیبات پلیمری سبک ساخته می شود، به چرخه طبیعت بازگردد.

با درک عمق فاجعه ای که در آینده ای نه چندان دور به وقوع می پیوندد، لازم است برای نجات نسل خود و تامین زندگی آیندگان چاره ای بیندیشیم.

بیاییم حداقل در روزی که به نام طبیعت نامگذاری شده است، هوای طبیعت را داشته باشیم.