تغییر
کادر فنی تیم ملی والیبال ایران، فراز و نشیبهای لیگ امسال و تمهیداتی که
فدراسیون والیبال جمهوری اسلامی ایران برای موفقیت این تیم در المپیک
پیشرو در نظر گرفته موجب شده است در مقالی مختصر به نقاط ضعف این تیم
پرداخته شود تا با برطرف کردن آنها تیم ملی والیبال کشورمان مسیر ترقی را
با سرعت هرچه بیشتر طی کند.
تیم ملی والیبال ایران در شرایط فعلی از وضعیت خوبی برخوردار است، لیکن چند نکته اساسی باید مدنظر قرار گیرند.
امروزه
رکن اصلی در والیبال مدرن جهان، سرویس است، اما تیم ملی ایران هنوز در
سرویس نقاط ضعف زیادی دارد، از جمله بازیکنان روی یک نوع سرویس متمرکز
نیستند و در یک بازی از انواع سرویسها استفاده میکنند و مثلاً یک بار
سرویس پرشی و در نوبت بعدی سرویس هدفدار موجی میزنند؛ در حالی که اگر
بازیکن در یک نوع سرویس تبحر پیدا کند، راندماناش بالا میرود. شایان ذکر
است که سرویس خوب یک تیم به توپگیری ضعیف تیم مقابل و به هم ریختن نظام آن
ختم میشود و در واقع سرویس خوب نوعی حمله است.
نکته
دوم هماهنگی لازم بین بازیکن دفاع و توپگیر داخل زمین است. بازیکن
توپگیر باید بتواند در زاویه خالی بنشیند و هنگامی که تیم مقابل توپ را به
سر دست دفاع میزند، در عقب زمین، جای خالی را پر و حتی خارج از خط سرویس
جایگیری کند.
تیم
ملی والیبال ایران از نظر دفاع مشکل چندانی ندارد، بهخصوص اگر توپ به
پاسور تیم ما برسد که در جا گذاشتن دفاع تیم مقابل از مهارت بالائی
برخوردار است.
نکته
بسیار مهم و اساسی، وضعیت روحی و روانی تیم است. مدیریت تیم باید
بهگونهای باشد که بازیکن به خود اجازه ندهد در مقابل داور، تیم مقابل و
تماشاچی حرکات ناشایستی انجام دهد. متأسفانه هنوز این مسئله در تیم ما جا
نیفتاده است. در تیمهای حرفهای دنیا حتی اگر داور اشتباهات فاحشی را هم
مرتکب شود، بازیکن اجازه اعتراض به او را ندارد و اگر مبادرت به این کار
بکند، حتی اگر برجستهترین بازیکن دنیا هم باشد، مربی آن قدر اتوریته دارد
که او را از زمین بیرون آورد، ولی متأسفانه در تیمهای باشگاهی ما چنین
قدرتی را در مربیان کم میبینیم و آنان از این خطاها میگذرند و همین شیوه،
منجر به تکرار و تقویت اشتباهات بازیکنان میشود و دودش نهایتاً به چشم
تیم ملی کشور میرود.
امید
است این نقاط ضعف در فرصت کوتاه باقی مانده به انتخابی المپیک با کادر فنی
زبده و قوی فعلی بر طرف شوند. تا انتخابی المپیک وقت چندانی باقی نمانده و
ژاپن هم در سالهای اخیر در میزبانی، رفتار شایستهای از خود نشان نداده
است. بنابراین بازیکنان ما باید در این دو ماه حداکثر تلاش را بکنند و در
اوج آمادگی در این مسابقات حضور یابند. بدیهی است که هیچ تیمی را نباید
دستکم گرفت و باید از اولین قدم تا آخرین مرحله، محکم گام برداشت.
والیبال
ایران از لحاظ بازیکن از پشتوانه خوبی برخوردار است، بنابراین اگر تیمی که
انتخاب میشود خود را به شرایط آرمانی برساند، میتواند از سد انتخابی
المپیک عبور کند و حتی در المپیک هم جزو چهار تیم برتر باشد.
تیم
ملی ایران از تجربه در ردههای بالای جهانی هم برخوردار است و از این جنبه
هم چیزی کم ندارد، به گونهای که اگر در لیگ جهانی دوره قبل به شکل درستی
هدایت شده بود، حتی میتوانست جزو سه تیم اول هم باشد. بزرگترین اشتباهی
که ممکن است مسئولین و مربیان تیم ملی مرتکب شوند این است که به بازیکنان
چنین القا کنند که هنوز در مرحله تجربه هستند، در حالی که این تیم با
ساختار و پشتوانهای دارد میتواند مقتدرانه وارد زمین شود و مقام هم کسب
کند. بازیکنان ما با بهترین بازیکنان جهان قابل مقایسه هستند. امید است این
نقایص رفع شوند تا بتوانیم در المپیک 2016 ریو موفق شویم.