
به بهانه روز پرستار و ولادت حضرت زینب (س) به سراغ چندتن از سپید پوشان این عرصه و رئیس شبکه بهداشت و درمان، شهرستان رفته ایم تا با آنان به گفت و گو بنشینیم.
در ابتدای گزارش از خاطرات تلخ و شیرین پرستاران بخش های مختلف بیمارستان شهداء و از عشق و علاقشان به پرستاری گفتند که در ادامه باهم می خوانیم.
حسین تقی پور، مدیرخدمات پرستاری:
اگر دوباره متولد شوم به طور قطع و یقین بازهم پرستار می شوم
حسین تقی پور، مدیر خدمات پرستاری با 27 سال سابقه کاری، در گفت و گو با شهرسبز از بدترین خاطره دوران خدمتش چنین می گوید: در سال 1371 در شهرستان گراش لارستان مشغول کار بودم، در شیفت شب کودکی 5 ساله را که به علت زدن نیش عقرب به جلوی سینه اش و بدحال شدن به بیمارستان آوردند که با تمام تلاش هایی که صورت گرفت، متاسفانه در جلوی چشمان کادر پزشکی اتفاقات و در کمال ناباوری همه تیم پزشکی به علت شدت سم عقرب اعضاء حیاتی کودک دچار مشکل و در نهایت مرگ کودک گردید که بدترین خاطره دوران کاری من بود.
این پرستار باسابقه بیمارستان شهداء نی ریز اظهار داشت: با توجه به این که شغل پرستاری با تمام ناملایماتش خاطرات غم انگیزی دارد اما در بعضی مواقع خاطرات شیرینی هم به دنبال دارد، مانند احیاء قلبی و ریوی بیماری که در حال مرگ است و دوباره به زندگی سلام می کند، یا فردی بعد از سالها خداوند به او فرزندی عطا می کند، یا کودکی بعد از تحمل درد و رنج فراوان بهبود پیدا می کند که همه اینها لبخند رضایت و خاطرات خوبی را برای پرستار تداعی می کند.
وی با اشاره به خاطرات 8 سال جنگ تحمیلی، ادامه داد: در سال 1366 در پست امداد شلمچه به عنوان پزشک یار بسیجی خدمت می کردم که 2 نفر امداد گر و یک راننده آمبولانس هم با من بودند، در خدمت برادران رزمنده و گردان کمیل فاطمه زهرا لشکر 19 فجر بودیم و در آن شرایط سخت با کمترین امکانات با چراغ دستی برای مجروحین رگ گیری و پانسمان می کردیم و در تاریکی شب آمبولانس با چراغ خاموش مجروحین را به اورژانس پشت خط (اورژانس بقیه ا...) اعزام می کرد، در ادامه خدمت به اورژانس بقیه ا... منتقل شدم که هم زمان شده بود با اعزام نیروهای گردان کمیل به خط مقدم شلمچه در کنار شهرک دوئیچی عراق که در همان زمان در اورژانس بقیه ا... به مجروحین گردان کمیل خدمت رسانی می کردیم و از آنجا مجروحین را به بیمارستان صحرایی علی ابن ابیطالب اعزام می کردیم که شب و روز خاطرات شاد و غم انگیزی در پی داشت.
تقی پور گفت: اگر دوباره متولد شوم به طور قطع و یقین بازهم پرستار می شوم، زیرا به این شغل علاقه مند و عاشق کارم هستم، اگر عاشق و علاقه مند این حرفه نباشی در این کار هرگز دوام نمی آوری و نمی توانی کار کنی.
وی تصریح کرد: متاسفانه خدمات چندانی به این قشر زحمت کش و این شغل طاقت فرسا ارائه نمی شود و در مقابل سختی هایی که متحمل می شوند، از نظر امکانات رفاهی، حقوقی و... اصلا قابل قیاس با دیگر مشاغل سخت نیست.
وی شیفت های مداوم و طولانی، کمبود نیروی پرستاری، درگیری با انواع بیماری ها مخصوصا بیماری های واگیر مانند ایدز، هیپاتیت، سل، مننژیت و...، در ایام تعطیلات نوروز که همه مردم با خانواده هایشان به سفر و تفریح می روند پرستاران در آماده باش و در بیمارستان ها در حال خدمت رسانی به بیماران هستند از جمله سختی های این حرفه بیان کرد.
تقی پور با اشاره به سخن مقام معظم رهبری که در دیدار با پرستاران فرمودند: بی اعتنایی به شغل شریف و حساس پرستاری بی اعتنایی به سلامت جامعه است، مسئولین باید برای این حرفه مقدس اقدامات ویژه ای داشته باشند و سختی های این کار را درک نمایند، به مشکلات پرستاران، از نظر حقوقی و رفاهی رسیدگی کنند، هرچند بعد از تشکیل سازمان نظام پرستاری اقداماتی انجام شده است، اما کافی نیست و بعضی از مصوبات آن که به تایید مجلس شورای اسلامی هم رسیده است فعلا مسکوت مانده، مانند طرح تعرفه گذاری خدمات پرستاری که در شورای عالی بیمه، طرح مشاغل سخت که پرستاری جزء کارهای سخت و زیان آور است که امیدوارم مسئولین ما قدر زحمات پرستاران را بدانند و به این شغل شریف و حساس احترام بگذارند و بدانند که پرستاران هم نیاز به پرستار ی، تفریح و گردش و مرخصی و امکانات رفاهی دارند.
وی خطاب به کسانی که قصد دارند وارد این حرفه مقدس شوند گفت: کسانی که قصد خدمت به مردم را دارند به جرات می توان گفت هیچ رشته ای مانند پرستاری جای خدمت به مردم را ندارد و خدمت به یک بیمار و یک دردمند ارزش بسیار بالایی دارد، پس با انتخاب درست و عشق وعلاقه وارد این حرفه مقدس شوید که اجری خدایی و بزرگی دارد.
فرشته سبوحی، سوپروایزر کنترل عفونت بیمارستان:
پرستار نیاز به حمایت دارد تا بتواند حامی باشد
فرشته سبوحی در گفت و گو با شهرسبز از بهترین خاطره دوران خدمتش چنین گفت: در این 12 سال خدمتی که انجام داده ام، خاطرات خوب و بد زیادی داشته ام، یک روز که بیمار جدیدی برای بستری شدن به بخش داخلی آمد، وسایل سرم و نمونه گیری را بالای سرش بردیم با دوتا از پرسنل می خواستیم بستری اش کنیم، من اصلا سرم را بالا نبردم که ناگهان همکارانم از اتاق بیرون رفتند با تعجب مشغول آماده کردن سرم شدم که وصلش کنم، ناگهان نگاه کردم دیدم اقای قدبلند و هیکلی با لباس صورتی بلند زنانه روی تخت ایستاده بود، خنده ام گرفت به او گفتم چرا چنین لباسی را پوشیده ای؟ گفت داروخانه به من داده من هم پوشیدم، خلاصه هر وقت بالای سر بیمار می رفتیم این خاطره برایمان زنده می شد و خنده مان می گرفت.
سوپروایزر کنترل عفونت بیمارستان شهدای نی ریز از بدترین خاطره خود چنین گفت: در ساعت 1:15 صبح در شرایطی که تمامی بیماران و همراهان خوابیده اند فقط خودت هستی و بیمار، بیماری با وضعیت خیلی بحرانی در بخش داخلی دچار ایست تنفسی شد، سریع همکارانم را صدا زدم و حدود یک ساعت ونیم همه تلاشمان را کردیم که بیمار زنده بماند اما در نهایت این تلاشها بی ثمر بود و تا چند روز خستگی آن شب در تنم ماند.
وی ادامه داد: پرستاری عشق و علاقه است، اگر علاقه نداشته باشی نمی توانی موفق شوی، من همیشه سعی می کردم بیمار و همراهانش را درک کنم و پرستاری یعنی فهم و درک شرایط جسمی و روحی بیمار و مشارکت در درمان آن، ما 24 ساعته از بیماران مراقبت می کنیم و باید به تغییرهر گونه شرایطی از بیمار سریع عکس العمل نشان دهیم و مشاهدات خود را گزارش و اقدامات لازم را انجام دهیم.
سبوحی افزود: با توجه به اینکه حساسیت شغل ما خیلی زیاد است ولی متاسفانه جزء مشاغل سخت نمی باشد، تبعیض بی اندازه بین کادر درمان باعث ایجاد نگرانی هایی برای پرسنل گردیده است.
وی با اشاره به اینکه آسیبهای شغلی در رشته پرستاری زیاد است، چون با اکثر عفونتها و موقعیتهای بحرانی تماس دارند، اظهار داشت: رشته پرستاری هنر است، هنر ارتباط برقرار کردن، هنر عشق ورزی، حس مسئولیت حس انسان دوستی، پرستاری علم است، علم بیماری، علم دارو، علم گزارش دهی، علم مراقبت است، پرستاری شجاعت می خواهد، انجام اقدامات ضروری، حیاتی در شرایط بحرانی و شجاعت تصمیم گیری، تامین سلامت مردم یک وظیفه حاکمیتی است اما این وظیفه ایجاب می کند تا امنیت شغلی، معیشتی و روانی در به کار گیری نیروهای کارشناسی و تخصصی مورد نیاز نظام سلامت صورت پذیرد.
سوپروایزر کنترل عفونت بیمارستان شهدای نی ریز تصریح کرد: ممکن است از این رشته رضایت مالی نباشد اما همین که دعای خیر یک بیمار همراهت است و خیلی جاها که فکرش را نمی کنی به کمکت می آید، کلی ارزش دارد، هرچند تبعیضات در کادر درمان خیلی سرسام آور است که امیدوارم با پیگیری های مسئولین و نظام پرستاری به حداقل برسد.
سبوحی ادامه داد: بنده به شخصه عاشق کاربالینم و از آن لذت می برم اما متاسفانه این کاغذ بازیها و مستند سازی ها جای خود را به کار بالین داده است.
وی افزود: امیدوارم با تجهیز و ساخت بیمارستان جدید، مشغله وجود و دسترس بودن تجهیزات مورد نیاز و ضروری به حداقل برسد و با افزایش کادر پرستاری کاهش حجم کاری را مشاهده کنیم، همچنین از مسئولین نیز تقاضا داریم، قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری که 8 سال پیش تصویب گردیده را هر چه سریع تر اجرا کنند تا حقی ضایع نشود.
سبوحی گفت: همیشه گفته اند پرستاران فرشتگان سپید پوش جامعه اند، اما ما هم انسان هستیم و به آرامش وآسایش نیاز داریم، پرستار نیاز به حمایت دارد تا بتواند حامی باشد، پرستار انسان است نه ربات، خسته می شود و پرستار راز دار بیمار است.
نظری؛ پرستار بخش جراحی زنان:
بی عدالتی در حق پرستاران در تمام دولت ها
خانم نظری یکی از باسابقه ترین پرستارهای بیمارستان شهدای نی ریز است که با 20 سال سابقه در بخش جراحی زنان درحال انجام وظیفه می باشد.
نظری پرستار بخش جراحی زنان از خاطرات تلخ و شیرین دوران خدمتش چنین می گوید: در حرفه پرستاری خاطره فراوان است و یکی از خاطرات شیرین بنده مربوط سال جاری می شود که خانم جوانی مشکوک به یک بدخیمی پورند، توسط جراح توانا دکتر حیدری پور تحت عمل جراحی قرار گرفتند و دکتر و پرسنل بخش جراحی زنان و خود بیمار نگران نتیجه پاتولوژی بسیار بودیم که خوشبختانه جواب پاتولوژی خوب بود که باعث خوشحالی کادر درمان و بیمار و همراهان او شد.
پرستار بخش جراحی زنان در خصوص بدترین خاطره خود در این دوران گفت: سال 87 بود که در ساعات اولیه روز کاری بر بالین یک بیمار که تحت عمل جراحی قرار گرفته بود رفتم، بیمار یک خانم میانسال با چهره مردمی و خیر و فعال بود که آنروز با چهره ای بسیار شاد و خوشحال و سرحال او را دیده بودم، اما در کمال ناباوری دو ساعت بعد بخاطر عوارض عمل فوت کردند و همگی از این حادثه شوکه شدیم. روحش شاد.
نظری که عاشق پرستاری است و از کار کردن بربالین بیماران لذت می برد، اظهار داشت: با توجه به حساسیت این حرفه، آنطور که شایسته است به این قشر رسیدگی نمی شود، همیشه و در همه دولت ها پرسنل پرستاری مورد ظلم و بی عدالتی قرار گرفته اند.
وی ادامه داد: متاسفانه سختی های این حرفه از چشم مردم و مراجعان بیمارستان مخفی مانده است، نبودن یک بیمارستان جدید با تجهیزات کامل پزشکی و به روز که جوابگوی نیازهای مردم باشد، شبکاری و خستگی های روحی و جسمی، زیادبودن حجم کار در هر شیفت، کمبود پرسنل و بیماربر، پرداخت نشدن به موقع مزایای شغلی و کمبود بودجه، پایین بودن حقوق و تبعیض در پرداخت کارانه و ... از جمله مشکلات این حوزه است.
نظری از مسئولین، خواستار پیگیری و راه اندازی هرچه سریعتر بیمارستان جدید و رسیدگی به پرسنل پرستاری که پایه و اساس درمان هستند و همچنین راه اندازی سلف سرویس و امکانات رفاهی ویژه پرستاران شد.
فرهاد شاهسونی، پرستار بخش جراحی مردان؛
با وجود سختی های این حرفه، با عدم حمایت مسئولین روبه رو هستیم
فرهاد شاهسونی، پرستار بخش جراحی مردان، اتفاقات، اورژانس 115، با 8 سال سابقه کاری در گفت و گو با ما از بهترین خاطره دوران خدمتش می گوید: احیاء کودکی که به علت برق گرفتگی دچار ایست قلبی تنفسی گردیده بود، پس از اقدامات درمانی و شوک دادن به بیمار، مجددا به زندگی برگشت که از بهترین خاطرات من است.
وی در خصوص شغل پرستاری اظهار داشت: این حرفه دارای سختی های زیاد و طاقت فرسا است که با تمام این موارد من از کارم راضی هستم اما متاسفانه با توجه به سختی های این حرفه و ساعات کار زیاد، با عدم حمایت مسئولین روبه رو هستیم.
پرستار بخش جراحی مردان، اتفاقات، اورژانس 115 بیمارستان شهدای نی ریز افزود: از مسئولین حوزه بهداشت و درمان خواستارم که با پیگیری در خصوص پرداخت مزایا و حقوق، پرداخت براساس تعرفه گذاری، کاهش ساعات کاری، قرار گرفتن شغل پرستاری در زمره مشاغل سخت، سبب تحمل مشقات و سختی های این شغل توسط پرستاران زحمتکش گردند.
مریم مقصودیان، پرسنل بخش جراحی:
از بچگی عاشق پرستاری بوده ام
مریم مقصودیان، پرسنل بخش جراحی بیمارستان شهداء در ابتدا از خاطره بد اسفند 93 خود گفت: در 3 اسفند 93 خانم جوانی که از طریق سزارین فرزندش به دنیا آمده بود، دچار عارضه حاد بعد از عمل شد (خونریزی غیرقابل کنترل محل عمل) به طوری که سطلی پراز خون را از اتاقش خارج کردند و با وجود اقدامات زیادی که توسط پرسنل بخش انجام شد، بیمار بهبود نیافت و وی را از طریق بالگرد به شیراز منتقل کردند.
وی از بهترین خاطراتش می گوید: آذرماه سال جاری، ساعت 6 صبح بعد از یک شیفت شب طاقت فرسا، خانمی را از اتاق عمل تحویل گرفتم بعد از چندین سال ناباروری، در زایمان اول صاحب سه فرزند (سه قلو) شد، از شور و شعفی که خود مادر و همراهانش داشتند همه خوشحال شدند و من آنروز با دیدن نوزادان بسیار انرژی گرفتم و خستگی شب گذشته را فراموش کردم.
مقصودیان اظهار داشت: در حرفه پرستاری سختی کار بسیار است، پرستاری شغلی است که تعطیلات نمی شناسد و تنها اگر پرستار خودشانسی باشی می توانی در مهمانی شب یلدا، روز 13 بدر، لحظه تحویل سال را در کنار خانواده ات تجربه کنی، اما من با تمام این سختی ها عاشقانه کار می کنم.
وی از مسئولین خواستار شد که باتوجه به اینکه پرستاری برای خانم ها جز مشاغل سخت محسوب می شود به این قشر در راستای بهبود و وضع معیشت شان توجه بیشتری داشته باشند.
شهناز بنان، پرسنل بخش دیالیز:
بخاطر عشق به پرستاری، از معلمی استعفا دادم
شهناز بنان با 14 سال سابقه کار، در گفت و گو با ما در خصوص بدترین خاطره دوران خدمتش گفت: سه سال پیش که سوپروایزر بودم، ساعت 2 نیمه شب، دختر جوانی را به علت سوختگی شدید به اتفاقات آوردند که قسمتهای مختلف بدنش دچار سوختگی شده بود، به دلیل کمبود امکانات سریعا از شیراز پذیرش گرفته شد تا بیمار اعزام شود، اما به دلیل تنگی نفس شدید بیمار را به اتاق عمل بردیم تا متخصص بیهوشی او را اینتوبه کند، در اتاق عمل همینطور که بیمار اینتوبه می شد با وجود تورم صورت متوجه شدم، همان دانش آموز خودم است که 13 سال پیش در روستا معلم او بودم که متاسفانه به علت بی احتیاطی در حین نان پختن دچار سوختگی شدید شده و به دلیل گستردگی جراحان قبل از اعزام فوت کردکه برای من بسیار دردآور و ناراحت کننده بود.
پرسنل بخش دیالیز بیمارستان شهداء ادامه داد: بهترین خاطره دوران خدمت زمانی است که خبر پیوند شدن بیماران دیالیزی را به ما میدهند، در این میان پسر نوجوانی در طول دوران دیالیزش بسیار ناامید و افسرده بود که زمان پیوند کلیه وی، لذت بخش ترین لحظه برایم بود.
وی با اشاره به اینکه علاقه زیادی به پرستاری دارد و به همین دلیل از شغل معلمی استعفا داده و مشغول فعالیت در این حوزه شده است، گفت: مسلما خدماتی که به این قشر ارائه می شود کافی نیست به خصوص اینکه ما پرسنل بیمارستان هستیم، حتی همانند قشر معلمین که دارای بیمه طلایی هستند از این خدمات بهره مند نیستیم.
بنان اظهار داشت: کار پرستاری بر هیچ کس پوشیده نیست، چراکه هر روز هفته در تمام روزهای سال در بیمارستان کار می کنند و ساعات کاری زیادی دارند اما متاسفانه مردم و مسئولین آنچنان ارزشی که باید، برای این شغل قائل نیستند.
وی در آخر از مسئولین خواستار شد همانگونه که به قشر پزشکان توجه می کنند، برای پرستاران هم اهمیت قائل شوند.
پس از شنیدن صحبت های پرستاران به سراغ دکتر علیرضا ذکایی رئیس شبکه بهداشت و درمان شهرستان رفته ایم تا با وی در این خصوص گفت و گو کنیم.
رئیس شبکه بهداشت و درمان خبر داد:
تشکیل هیئت امنا، جهت بررسی مسائل و مشکلات پرستاران
دکتر ذکایی پیشاپیش ولادت باسعادت حضرت زینب (س) و روز پرستار را به سفیدپوشان این عرصه تبریک گفت و بیان کرد: امیدوارم پرستاران ما صبوری و گذشت آن بانوی اسلام را سرلوحه کار خود قراردهند و همانگونه بربالین مریض حاضر شوند تا فعل اصل پرستاری را صرف کنند.
رئیس شبکه بهداشت و درمان شهرستان ادامه داد: با توجه به کمبود امکانات و تجهیزات، پرستاران با صبوری و گذشت خودشان به ارائه خدمت می پردازند که امیدواریم بتوانیم با تلاش در حوزه صنفی یشان، حقوق شان بهتر از قبل ایفا شود.
این مسئول جوان والبته بومی ادامه داد: با توجه به اجرای طرح تحول سلامت، ساخت وساز بیمارستان، نبود امکانات، فشارهایی به مردم وارد می شود که لود فشار و اعتراض مردم بر پرستاران است تا رئیس بیمارستان یا شبکه که این درست نمی باشد.
ذکایی اظهار داشت: ان شاالله بتوانیم با فضاسازی که انجام می دهیم، نیازهای مالی و رفاهی این قشر را برطرف کرده تا راحت تر بتوانند خدمت کنند.
وی از آماده سازی اتاق استراحت پرستاران در چندین بخش خبر داد و گفت: در تلاش هستیم تا در بخش های باقی مانده اتاق هایی در شان پرستاران جهت استراحت آنان آماده کنیم.
رئیس شبکه بهداشت و درمان از تشکیل هیئت امنایی از پرستاران باتجربه و قدیمی جهت بررسی مسائل و مشکلات پرستاران و برگزاری جلساتی بصورت ماهانه یا فصلی خبر داد.
هنوز در زندگی امروز ما که مادیات جای خود را به محبت و ایثار و گذشت داده است، کسانی هستند که با تمام عشق و علاقه، شبانه روز باصبوری و شکیبایی به مردم کمک می کنند، وقتی برای چندلحظه به تماشای کارشان بنیشینی معنای واقعی عشق و گذشت را خواهی فهمید، با تمام این صحبت ها امیدواریم تمامی مسئولینی که می توانند مشکلات این قشر را برطرف سازند، کمر همت ببندند تا در عشق و علاقه سپیدپوشان سهیم باشند.