«الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ»      عاقلان هدایت یافته،حرفها را میشنوند و سپس بهترین را انتخاب میکنند(سوره مبارکه زمر آیه 18)      
يکشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۵
کد خبر: ۱۲۵۵۰
تاریخ انتشار: ۲۹ شهريور ۱۴۰۴ - ۰۸:۴۰

کافه دادبان نای ذی /مشاوره حقوقی ویژه مخاطبین پایگاه خبری تحلیلی نای ذی نیوز/ انکار و جعل سند در نظام حقوقی ایران

انکار سند زمانی مطرح می‌شود که علیه شخصی یک سند عادی مانند سفته، برات، چک یا نوشته عادی ارائه گردد و او انتساب مهر، امضاء یا اثر انگشت مندرج در آن سند را به خود نفی کند و اعلام دارد که سند از جانب او صادر نشده است. این اقدام در حقوق ایران، انکار سند نام دارد.

نکته مهم آن است که انکار تنها نسبت به اسناد عادی امکان‌پذیر است و در برابر اسناد رسمی، چنین حقی وجود ندارد؛ زیرا در مورد اسناد رسمی صرفاً می‌توان ادعای جعل مطرح نمود.

 

کافه دادبان نای ذی /مشاوره حقوقی ویژه مخاطبین پایگاه خبری تحلیلی نای ذی نیوز/ انکار و جعل سند در نظام حقوقی ایران

تفاوت مهم انکار و ادعای جعل:

در انکار، صرف اظهار شخص کافی است. لذا تکلیف و بار اثبات بر عهده‌ی طرف مقابل (استنادکننده به سند) قرار می‌گیرد تا اصالت سند را در محکمه ثابت کند.
اما در مقابل، در ادعای جعل، شخصی که مدعی جعلیت سند است باید با ارائه دلیل، جعلیت سند را اثبات نماید.

خبرنگار : حسن زارعی
منبع: تولیدی
نظرات بینندگان
captcha