فروپاشی انگاره ساختگی انزوای ایران

کد خبر: ۷۹۲۵

تاریخ: ۰۵ دی ۱۴۰۱ - ۰۸:۳۶

«انزوای ایران»، «حمایت جهانی از خیزش انقلابی» و اصطلاحاتی با همین مضامین از جمله واژگانی است که رسانه‌ها و شخصیت‌های گوناگون ضدایرانی تلاش داشته‌اند تا در هفته‌های اخیر در توصیف وضعیت کشورمان در نظام بین‌الملل استفاده کنند. مقامات غربی و رسانه‌های حامی آنها در پی چند جنگ روانی سازماندهی شده سعی کردند آنها را نمادی از انزوای جهانی ایران معرفی کنند. ویژه برنامه‌های شبکه‌های فارسی زبان بیگانه و ادعاهای ساکنان کاخ سفید پس از رأی‌گیری در کمیسیون مقام زن و همچنین قطعنامه حقوق بشری علیه کشورمان از جمله مواردی بود که سرمایه‌گذاری رسانه‌ای بزرگی روی آن صورت گرفت تا انگاره «انزوای ایران» را به عنوان واقعیت صحنه نظام بین‌الملل معرفی نماید. در آخرین مورد نیز حاشیه‌سازی‌های پررنگ‌تر از متن پس از سفر رئیس‌جمهور چین به عربستان و بیان این ادعا که چین روابط راهبردی خود با تهران را قطع کرده است و همبستگی با کشورهای حاشیه خلیج فارس را جایگزین آن نموده در دستور کار قرار گرفت تا «واقعی‌سازی انزوای ایران» مورد پذیرش افکار عمومی قرار بگیرد.

اما اتفاقات روی زمین در دو روز گذشته (28 و 29 آذر ماه) واقعیت اصلی را به نمایش گذاشته است که به اجمال در ادامه به آن پرداخته می‌شود:

۱- ۲۸ آذرماه نشست «گفت‌وگوی تهران» با حضور ۷۰ شخصیت از ۳۶ کشور دنیا در وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران برگزار شد. مقامات سیاسی، مدیران اندیشکده‌ها و مؤسسه‌های پژوهشی، اندیشمندان و پژوهشگران و رؤسای نمایندگی‌های خارجی مقیم تهران از جمله میهمانان این نشست مهم بودند.

۲- از طرف دیگر، همزمان علی‌رغم ادعای سیاسی در خصوص بن‌بست در روابط ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی یک هیأت فنی از طرف این نهاد به ایران آمد و در جریان این سفر معاون آژانس با رئیس سازمان انرژی اتمی کشورمان دیدار کرد. این دیدار در حالی صورت گرفته است که تهران به صراحت اعلام داشته، دستیابی به توافق تنها با بسته شدن پرونده‌های ادعایی آژانس صورت می‌گیرد.

۳- کشورهای اروپایی و امریکا تلاش داشتند تا با یک اجماع‌سازی با محوریت مسائل ادعایی حقوق بشری اهرمی برای امتیازگیری از ایران ایجاد نمایند. با این حال آنها همواره نگران بوده‌اند تا پنجره دیپلماسی به عنوان تنها راه برای به نتیجه رساندن مذاکرات بسته نشود. پیام‌های متعدد امریکا به ایران همزمان با اعلام حمایت از اغتشاشگران در همین چهارچوب انجام شده است. گفت‌وگوی صریح روز گذشته حسین امیرعبداللهیان و علی باقری با جوزپ بورل مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و مورا هماهنگ‌کننده اروپا نیز نکات قابل تأملی در خود داشت. در این دیدار دو طرف توافق کردند کانال ارتباطی را باز نگه داشته و برجام بر اساس مذاکرات صورت گرفته در وین ازسرگرفته شود. اعلام این مسأله از جانب مقام اروپایی که پیام‌رسان امریکایی‌ها در مذاکرات وین است نشان داد اروپا و امریکا به‌طور جد به توافق با ایران نیاز دارند. این درحالی است که  مقامات امریکایی مانند جوبایدن رئیس جمهور و رابرت مالی مسئول میز ایران پیش از این  تلاش کرده بودند تا برخلاف پیام‌های خود به تهران ماجرای برجام را تمام شده معرفی کنند.

۴ -دیدار وزیر امور خارجه کشورمان با بورل در حاشیه نشست منطقه‌ای «کنفرانس بغداد» در پایتخت اردن صورت گرفت. در این نشست مقامات کشورهای مختلف از جمله مصر، عربستان، امارات، قطر، بحرین، کویت، عمان و ترکیه همراه با دبیر کل سازمان همکاری خلیج فارس، اتحادیه کشورهای عربی، نمایندگان سازمان ملل، سازمان همکاری اسلامی، اتحادیه اروپا و رئیس جمهور فرانسه حضور دارند. حضور نماینده ایران و گفت‌و‌گو با مقامات رسمی کشورهای منطقه نیز نمودی دیگر از دیپلماسی فعال کشور است.

۵- در آخرین مورد، سخنان حاضران در نشست روز گذشته شورای امنیت بار دیگر به صراحت شکست پروژه اجماع‌سازی و انزوای تهران را نشان داد. دبیرکل سازمان ملل رسماً امریکا را مقصر نقض برجام معرفی کرد و خواهان بازگشت طرف‌ها به تعهدات خود و رفع تحریم‌های ایران شد. علاوه بر روسیه که خواهان رفع واقعی تحریم‌ها علیه ایران و پایان اتهام‌زنی به تهران شد، نماینده چین نیز از شکست پروژه فشار امریکا به ایران سخن گفت و از این کشور خواست تا به انعطاف‌های دیپلماتیک ایران پاسخ مناسب دهد. حمایت چین از ایران در برابر سناریوی ضدایرانی امریکا چند روز پس از حاشیه‌های اخیر نیز به‌خوبی نشان داد تا چه میزان فضاسازی‌های این روزها برای تیره نشان دادن روابط تهران و پکن غیرواقعی بوده است.

همه این موارد نشان می‌دهد پروژه انزوای ایران تنها در یک مانور رسانه‌ای خلاصه شده است. کشورهای غربی و بخصوص امریکایی‌ها علاقه داشتند با سرمایه گذاری فراوان روی پروژه ناامن سازی کشور و بحران نمایی از مسأله زن در ایران در واقعیت به انزوای جمهوری اسلامی ایران جامه‌عمل بپوشانند اما اکنون آنها بدون دستاورد مشخصی بار دیگر مجبور به توجه به دیپلماسی به جای اقدامات ایذایی علیه تهران شده‌‌اند.